Studija: Najstariji dokazi o zagađenju olovom potiču iz antičke Grčke

ATINA - Istraživači sa Univerziteta Hajdelberg, koji proučavaju jezgra sedimenata izvučena iz kopnene Grčke i Egejskog mora, pronašli su najstariji poznati dokaz zagađenja olovom u životnoj sredini pre oko 5.200 godina, preneo je danas Ekatimerini.

U antičkom periodu je olovo ispuštano u atmosferu kao nusproizvod topljenja rude za bakar i srebro, a otrovni metal se kasnije kondenzovao kao prašina i taložio se na tlu.

''Srebro je korišćeno za nakit, za posebne predmete, ali nije pronađeno u čistom stanju, već je iskopano u rudi u kombinaciji sa olovom++, rekao je arheolog sa Univerziteta Hajdelberg Džozef Maran.

Močvara Filipi, mesto gde su pronađeni najstariji tragovi znacima kontaminacije olovom, nalazi se u severoistočnoj Grčkoj, u blizini ostrva Tasos.

Raniji arheološki dokazi sugerišu da je Tasos bio jedno od najznačajnijih lokaliteta u regionu za rudarenje srebra i metalne radove, rekao je Maran.

Istraživači su otkrili da je nivo kontaminacije olovom ostao prilično nizak i lokalizovan u staroj Grčkoj, koja se smatra kolevkom evropske civilizacije, tokom bronzanog doba, klasičnog perioda i helenističkog perioda.

Klasični period je poznat po atinskoj demokratiji, Sokratu i Platonu, a u helenističkom periodu je grčki kulturni uticaj dostigao vrhunac širom mediteranskog regiona.

Ali pre oko 2.150 godina, istraživači su otkrili ''veoma snažno i naglo povećanje“ emisija olova izazvanih ljudskim aktivnostima širom Grčke, rekao je Andreas Kutsodendris sa Univerziteta u Hajdelbergu.

Otprilike u to vreme, 146. pre Hrista, rimska vojska je osvojila grčko poluostrvo, transformišući društvo i privredu regiona, što je povećalo potražnju za srebrnim kovanicama i samim tim - zagađenje.

Prethodna istraživanja, uključujući analizu ledenih jezgara sa Grenlanda, otkrila su visoke nivoe olova u većem delu severne hemisfere tokom rimskog doba.

Nova studija, međutim, dodaje ''specifičniju i lokalnu sliku o tome kako su se promenili nivoi olova“, rekao je Nejtan Čelman, naučnik za životnu sredinu sa Univerziteta Nevada u Renou, koji nije bio uključen u istraživanje.