Otkriven najstariji alat za bušenje u Egiptu, decenijama pogrešno identifikovan

LONDON  - Mali metalni predmet, iskopan pre gotovo jednog veka i decenijama pogrešno identifikovan, zapravo je najstariji poznati alat za bušenje ikada pronađen u Egiptu, pokazalo je novo arheološko istraživanje.

Reč je o artefaktu koji potiče iz kasnog 4. milenijuma pre nove ere, a pronađen je na predinastičkom groblju u Badariju, u Gornjem Egiptu,

Predmet je izrađen od legure bakra i dug je svega oko šest centimetara, a pronađen je u grobu odraslog muškarca, prenosi ArtNews.

U muzejskoj dokumentaciji iz 1924. godine, u zbirci Muzeja arheologije i antropologije Univerziteta u Kembridžu, predmet je bio opisan kao "malo bakarno šilo sa kožnom trakom".

Međutim, nova analiza, koju su sproveli istraživači sa Univerziteta u Njukaslu i Akademije lepih umetnosti u Beču, pokazala je da se zapravo radi o ostacima tzv. lučne bušilice, složenog rotacionog alata.

Lučna bušilica funkcioniše tako što se kanap obmotava oko osovine, dok se pomoću luka vrši brzo kretanje napred-nazad, čime se alat okreće i omogućava precizno bušenje.

Do sada je postojanje ovakvih alata u Egiptu bilo potvrđeno tek za sredinu i kraj 2. milenijuma pre nove ere, što znači da ovo otkriće pomera njihovu upotrebu unazad za oko 2.000 godina.

"Ova ponovna analiza pruža snažne dokaze da je predmet korišćen kao lučna bušilica, koja je omogućavala brže i kontrolisanije bušenje u odnosu na ručno uvrtanje jednostavnog šila", izjavio je Martin Odler, vodeći autor studije.

On je dodao da otkriće ukazuje na to da su egipatske zanatlije savladale pouzdane rotacione tehnike mnogo ranije nego što se ranije pretpostavljalo.

Na značaj alata ukazuju i drugi nalazi sa iste nekropole, među kojima su perle i predmeti sa precizno izbušenim otvorima, što potvrđuje da je ovakav rotacioni alat bio od velike vrednosti za tadašnje zanatlije.

Posebnu pažnju istraživača privukla je i hemijska analiza sastava metala, sprovedena metodom rendgenske fluorescencije, koja je otkrila neobičnu kombinaciju metala, uključujući elemente koji ne potiču iz lokalnih nalazišta.

Prema autorima studije, to može da ukaže na postojanje ranih trgovačkih mreža na velikim udaljenostima ili na još neotkrivene rudne izvore u Istočnoj pustinji.

Rezultati istraživanja objavljeni su u Međunarodnom časopisu za egipatsku arheologiju i srodne discipline, u okviru projekta EgypToolWear, koji je posvećen ispitivanju habanja metalnih artefakata.